Brudnopis Funerisa Venatio Lokacje - Historia wersji

Funeris Venatio o 11:32, 15 sty 2015

2015-01-15T11:32:49Z

Funeris Venatio o 11:27, 15 sty 2015

2015-01-15T11:27:27Z

Funeris Venatio o 11:26, 15 sty 2015

2015-01-15T11:26:08Z

Funeris Venatio o 11:13, 15 sty 2015

2015-01-15T11:13:28Z

Funeris Venatio: Utworzono nową stronę "=O lokacji= XXX =Historia organizacji= XXX ==Zakon Świtu== XXX ==Oddział 251== XXX =Podział= XXX ==Górna strefa== XXX ==Plac treningowy== XXX ==Dormitoriu..."

2015-01-15T11:00:02Z

Utworzono nową stronę "=O lokacji= XXX =Historia organizacji= XXX ==Zakon Świtu== XXX ==Oddział 251== XXX =Podział= XXX ==Górna strefa== XXX ==Plac treningowy== XXX ==Dormitoriu..."

Nowa strona

=O lokacji=
XXX

=Historia organizacji=
XXX

==Zakon Świtu==
XXX

==Oddział 251==
XXX

=Podział=
XXX

==Górna strefa==
XXX

==Plac treningowy==
XXX

==Dormitorium==
XXX

==Dolna strefa==
XXX

=NPC=
XXX

==Gerin==
XXX

==Niclas==
XXX

==Konrad==
XXX

==Zariel==
XXX

==Bethrezen Hatton==
XXX

==Shelin Kherta==
XXX

==Antoine Bennet==
XXX

=Kroniki Bractwa Świtu=
XXX

← poprzednia wersja		Wersja z 11:32, 15 sty 2015
Linia 1:		Linia 1:
	=O lokacji=		=O lokacji=
−	Siedziba Bractwa Świtu mieści się na rozległym wzgórzu w gminie Raschet, dystrykcie Zarkos, hrabstwie Kevan. Potężna cytadela wznosi się otoczona bezkresną równiną, zalesioną nieco od wschodu, którędy przebiega szlak do Atusel i dalej na północ. Niedaleko kompleksu zakonnego mieści się stolica gminy o tej samej nazwie. Mówi się, że w pogodny dzień z wieży klasztoru Zartata widać zabudowania miejskie na zachodzie. Sama organizacja powstała z fuzji dwóch	+	Siedziba Bractwa Świtu mieści się na rozległym wzgórzu w gminie Raschet, dystrykcie Zarkos, hrabstwie Kevan. Potężna cytadela wznosi się otoczona bezkresną równiną, zalesioną nieco od wschodu, którędy przebiega szlak do Atusel i dalej na północ. Niedaleko kompleksu zakonnego mieści się stolica gminy o tej samej nazwie. Mówi się, że w pogodny dzień z wieży klasztoru Zartata widać zabudowania miejskie na zachodzie. Sama organizacja powstała z fuzji dwóch innych - Zakonu Świtu i Oddziału 251. Bractwo Świtu zrzesza w swoich szeregach istoty prawe, mężne, gotowe do poświęceń i wyznające Zartata jako swojego przewodnika. Pan Światła niejednokrotnie udowodnił, że rycerze z Zakonu są jego zbrojnym ramieniem na Valfden. Walczą oni z wszelkimi plugastwami i nieprawościami, zarówno pochodzącymi z tego świata, jak i z Otchłani. Członkowie Bractwa Świtu szkoleni w cytadeli gotowi są stawić czoła każdemu nieumarłemu stworzeniu, każdemu bandycie, bestii, czy w ostateczności - pokonać demona. To właśnie walka z demonami definiuje nowożytną historię organizacji, która wsławia się raz po raz wielkimi czynami w starciach z tymi pomiotami piekieł.

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 =Historia organizacji=
-Bractwo Świtu to fuzja dwóch wielkich organizacji działających przed laty na wyspie Valfden, mowa tu o [Zakon Świtu | Zakonie Świtu] i [Oddział 251 | Oddziale 251]. Połączenie tych dwóch wydawać by się mogło całkowicie różnych gildii zaowocowało powstaniem pierwszego prawdziwego zakonu rycerskiego. Sam boski Zartat zesłał na pierwszych zakonników swe błogosławieństwo łącząc w jedną bezwzględną siłę regularnego wojska z darem magii zakonników świtu. Tak powstali pierwsi paladyni, których celem była walka ze złem tego świata. Bractwo Świtu stało się więc orędownikiem pokoju i dobra, konsekwentnie usuwając wszystko to co związane było z siłami ciemności. Przez kilka pierwszych lat swojego istnienia nie zyskało jednak zbytniego szacunku w oczach samych mieszkańców, gdyż ówczesna rada zinterpretowała polecenie Zartata zbyt dosłownie, kreując paladynów na bezwzględnych inkwizytorów. Szkalując i inwigilując lokalną ludność za wszelką cenę próbowali odnaleźć w ich postępowaniu jakieś związki z czarną magią. Widząc to okrucieństwo i bezwzględność swoich sług Zartat odwrócił od nich a jego błogosławieństwo przestało spływać na paladynów. Pozbawiony boskiego opiekuna Zakon Braci rozpadł się, a sami paladyni rozpierzchli się po całej wyspie. W niewyjaśnionych okolicznościach zaginął również Wielki Mistrz Ikraaz Mebo, tytułujący się mianem Inkwizytora. Wielu sądzi, że postradał zmysły i zginął gdzieś próbując dalej walczyć w imię Zartata, lecz nigdy nie odnaleziono jakiegokolwiek potwierdzenia tych słów.
+Bractwo Świtu to fuzja dwóch wielkich organizacji działających przed laty na wyspie Valfden, mowa tu o [[Zakon Świtu | Zakonie Świtu]] i [[Oddział 251 | Oddziale 251]]. Połączenie tych dwóch wydawać by się mogło całkowicie różnych gildii zaowocowało powstaniem pierwszego prawdziwego zakonu rycerskiego. Sam boski Zartat zesłał na pierwszych zakonników swe błogosławieństwo łącząc w jedną bezwzględną siłę regularnego wojska z darem magii zakonników świtu. Tak powstali pierwsi paladyni, których celem była walka ze złem tego świata. Bractwo Świtu stało się więc orędownikiem pokoju i dobra, konsekwentnie usuwając wszystko to co związane było z siłami ciemności. Przez kilka pierwszych lat swojego istnienia nie zyskało jednak zbytniego szacunku w oczach samych mieszkańców, gdyż ówczesna rada zinterpretowała polecenie Zartata zbyt dosłownie, kreując paladynów na bezwzględnych inkwizytorów. Szkalując i inwigilując lokalną ludność za wszelką cenę próbowali odnaleźć w ich postępowaniu jakieś związki z czarną magią. Widząc to okrucieństwo i bezwzględność swoich sług Zartat odwrócił od nich a jego błogosławieństwo przestało spływać na paladynów. Pozbawiony boskiego opiekuna Zakon Braci rozpadł się, a sami paladyni rozpierzchli się po całej wyspie. W niewyjaśnionych okolicznościach zaginął również Wielki Mistrz Ikraaz Mebo, tytułujący się mianem Inkwizytora. Wielu sądzi, że postradał zmysły i zginął gdzieś próbując dalej walczyć w imię Zartata, lecz nigdy nie odnaleziono jakiegokolwiek potwierdzenia tych słów.
 Przez dosyć długi okres czasu Bractwo Świtu pozostało uśpione i tylko kilku wiernych starym prawom braci dbało o niszczejącą cytadelę wciąż wierząc, że kiedyś nadejdzie dzień odpuszczenia win, a święty ogień Zartata ponownie zapłonie w ich sercach. Mówi się, że wiara zdolna jest góry przenosić, i w przypadku Bractwa Świtu słowa te okazały się prawdą. Przekonało się o tym kilku zakonników, którym objawił się sam posłaniec nadziei. Bractwo świtu przeżyło kolejne narodziny, a nowa rada zadbała, by w sercach braci ciągle żyło przykazanie Pana Światła, który nakazał paladynom bezinteresowną służbę wszystkim potrzebującym, bez względu na rasę czy pozycję społeczną. Każdy, kto będzie prosił zostanie wysłuchany, a zakonnicy z największą uwagą postarają się rozwiązać nękający go problem.
 Bogowie są nieśmiertelni, nawet umierając pozostawiają na tym świecie część swojej mocy. Innos pozostawił po sobie niebiańskie istoty - anioły. Dotąd krążyły o nich jedynie legendy, żaden śmiertelnik nie widział na własne oczy skrzydlatej istoty, wysłannika Zartata. W dniu próby, kiedy członkowie Bractwa Świtu mierzyli się z przewyższającymi ich liczebnością demonami, bóg wysłuchał modlitw gotowych umrzeć za niego wojowników. Otoczeni przez prawie setkę demonów rycerze czekali na pewną zgubę, gdy z niebios zstąpiły anioły rozprawiając się z pomiotami Otchłani. Zariel - jedna z aniołów, sług Zartata zapowiedziała swoją pomoc w walce z tymi plugastwami. Odtąd zamieszkała w murach siedziby Bractwa Świtu, by dzielić się z zakonnikami łaską Zartata. Wyniesieniem za zasługi dla Pana Światła jest przyjęcie niebiańskiej łaski i stanie się jednym z jego skrzydlatych dzieci.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 =O lokacji=
-XXX
+Siedziba Bractwa Świtu mieści się na rozległym wzgórzu w gminie Raschet, dystrykcie Zarkos, hrabstwie Kevan. Potężna cytadela wznosi się otoczona bezkresną równiną, zalesioną nieco od wschodu, którędy przebiega szlak do Atusel i dalej na północ. Niedaleko kompleksu zakonnego mieści się stolica gminy o tej samej nazwie. Mówi się, że w pogodny dzień z wieży klasztoru Zartata widać zabudowania miejskie na zachodzie. Sama organizacja powstała z fuzji dwóch
 =Historia organizacji=
-Bractwo Świtu to fuzja dwóch wielkich organizacji działających przed laty na wyspie Valfden, mowa tu o Zakonie Świtu i Oddziale 251. Połączenie tych dwóch wydawać by się mogło całkowicie różnych gildii zaowocowało powstaniem pierwszego prawdziwego zakonu rycerskiego. Sam boski Zartat zesłał na pierwszych zakonników swe błogosławieństwo łącząc w jedną bezwzględną siłę regularnego wojska z darem magii zakonników świtu. Tak powstali pierwsi paladyni, których celem była walka ze złem tego świata. Bractwo Świtu stało się więc orędownikiem pokoju i dobra, konsekwentnie usuwając wszystko to co związane było z siłami ciemności. Przez kilka pierwszych lat swojego istnienia nie zyskało jednak zbytniego szacunku w oczach samych mieszkańców, gdyż ówczesna rada zinterpretowała polecenie Zartata zbyt dosłownie, kreując paladynów na bezwzględnych inkwizytorów. Szkalując i inwigilując lokalną ludność za wszelką cenę próbowali odnaleźć w ich postępowaniu jakieś związki z czarną magią. Widząc to okrucieństwo i bezwzględność swoich sług Zartat odwrócił od nich a jego błogosławieństwo przestało spływać na paladynów. Pozbawiony boskiego opiekuna Zakon Braci rozpadł się, a sami paladyni rozpierzchli się po całej wyspie. W niewyjaśnionych okolicznościach zaginął również Wielki Mistrz Mebo, tytułujący się mianem Inkwizytora. Wielu sądzi, że postradał zmysły i zginął gdzieś próbując dalej walczyć w imię Zartata, lecz nigdy nie odnaleziono jakiegokolwiek potwierdzenia tych słów.
+Bractwo Świtu to fuzja dwóch wielkich organizacji działających przed laty na wyspie Valfden, mowa tu o [Zakon Świtu | Zakonie Świtu] i [Oddział 251 | Oddziale 251]. Połączenie tych dwóch wydawać by się mogło całkowicie różnych gildii zaowocowało powstaniem pierwszego prawdziwego zakonu rycerskiego. Sam boski Zartat zesłał na pierwszych zakonników swe błogosławieństwo łącząc w jedną bezwzględną siłę regularnego wojska z darem magii zakonników świtu. Tak powstali pierwsi paladyni, których celem była walka ze złem tego świata. Bractwo Świtu stało się więc orędownikiem pokoju i dobra, konsekwentnie usuwając wszystko to co związane było z siłami ciemności. Przez kilka pierwszych lat swojego istnienia nie zyskało jednak zbytniego szacunku w oczach samych mieszkańców, gdyż ówczesna rada zinterpretowała polecenie Zartata zbyt dosłownie, kreując paladynów na bezwzględnych inkwizytorów. Szkalując i inwigilując lokalną ludność za wszelką cenę próbowali odnaleźć w ich postępowaniu jakieś związki z czarną magią. Widząc to okrucieństwo i bezwzględność swoich sług Zartat odwrócił od nich a jego błogosławieństwo przestało spływać na paladynów. Pozbawiony boskiego opiekuna Zakon Braci rozpadł się, a sami paladyni rozpierzchli się po całej wyspie. W niewyjaśnionych okolicznościach zaginął również Wielki Mistrz Ikraaz Mebo, tytułujący się mianem Inkwizytora. Wielu sądzi, że postradał zmysły i zginął gdzieś próbując dalej walczyć w imię Zartata, lecz nigdy nie odnaleziono jakiegokolwiek potwierdzenia tych słów.
-Przez dosyć długi okres czasu Bractwo Świtu pozostało uśpione i tylko kilku wiernych starym prawom braci dbało o niszczejącą cytadelę wciąż wierząc, że kiedyś nadejdzie dzień odpuszczenia win, a święty ogień Zartata ponownie zapłonie w ich sercach. Mówi się, że wiara zdolna jest góry przenosić, i w przypadku Bractwa Świtu słowa te okazały się prawdą. Przekonało się o tym kilku zakonników, którym objawił się sam posłaniec nadziei. Bractwo świtu przeżyło kolejne narodziny, a nowa rada zadbała, by w sercach braci ciągle żyło przykazanie Pana Świtła, który nakazał paladynom bezinteresowną służbę wszystkim potrzebującym, bez względu na rasę czy pozycję społeczną. Każdy, kto będzie prosił zostanie wysłuchany, a zakonnicy z największą uwagą postarają się rozwiązać nękający go problem.
+Przez dosyć długi okres czasu Bractwo Świtu pozostało uśpione i tylko kilku wiernych starym prawom braci dbało o niszczejącą cytadelę wciąż wierząc, że kiedyś nadejdzie dzień odpuszczenia win, a święty ogień Zartata ponownie zapłonie w ich sercach. Mówi się, że wiara zdolna jest góry przenosić, i w przypadku Bractwa Świtu słowa te okazały się prawdą. Przekonało się o tym kilku zakonników, którym objawił się sam posłaniec nadziei. Bractwo świtu przeżyło kolejne narodziny, a nowa rada zadbała, by w sercach braci ciągle żyło przykazanie Pana Światła, który nakazał paladynom bezinteresowną służbę wszystkim potrzebującym, bez względu na rasę czy pozycję społeczną. Każdy, kto będzie prosił zostanie wysłuchany, a zakonnicy z największą uwagą postarają się rozwiązać nękający go problem.
-Bogowie są nieśmiertelni, nawet umierając pozostawiają na tym świecie część swojej mocy. Innos pozostawił po sobie niebiańskie istoty - anioły. Dotąd krążyły o nich jedynie legendy, żaden śmiertelnik nie widział na własne oczy skrzydlatej istoty, wysłannika Zartata. W dniu próby, kiedy członkowie Bractwa Świtu mierzyli się z przewyższającymi ich liczebnością demonami, bóg wysłuchał modlitw gotowych umrzeć za niego wojowników. Otoczeni przez prawie setkę demonów rycerze czekali na pewną zgubę, gdy z niebios zstąpiły anioły rozprawiając się z pomiotami Otchłani. Zariel - jedna z aniołów, sług Zartata zapowiedziała swoją pomoc w walce z tymi lugastwami. Odtąd zamieszkała w murach siedziby Bractwa Świtu, by dzielić się z zakonnikami łaską Zartata. Wyniesieniem za zasługi dla Pana Światła jest przyjęcie niebiańskiej łaski i stanie się jednym z jego skrzydlatych dzieci.
+Bogowie są nieśmiertelni, nawet umierając pozostawiają na tym świecie część swojej mocy. Innos pozostawił po sobie niebiańskie istoty - anioły. Dotąd krążyły o nich jedynie legendy, żaden śmiertelnik nie widział na własne oczy skrzydlatej istoty, wysłannika Zartata. W dniu próby, kiedy członkowie Bractwa Świtu mierzyli się z przewyższającymi ich liczebnością demonami, bóg wysłuchał modlitw gotowych umrzeć za niego wojowników. Otoczeni przez prawie setkę demonów rycerze czekali na pewną zgubę, gdy z niebios zstąpiły anioły rozprawiając się z pomiotami Otchłani. Zariel - jedna z aniołów, sług Zartata zapowiedziała swoją pomoc w walce z tymi plugastwami. Odtąd zamieszkała w murach siedziby Bractwa Świtu, by dzielić się z zakonnikami łaską Zartata. Wyniesieniem za zasługi dla Pana Światła jest przyjęcie niebiańskiej łaski i stanie się jednym z jego skrzydlatych dzieci.

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 =Historia organizacji=
-XXX
+Bractwo Świtu to fuzja dwóch wielkich organizacji działających przed laty na wyspie Valfden, mowa tu o Zakonie Świtu i Oddziale 251. Połączenie tych dwóch wydawać by się mogło całkowicie różnych gildii zaowocowało powstaniem pierwszego prawdziwego zakonu rycerskiego. Sam boski Zartat zesłał na pierwszych zakonników swe błogosławieństwo łącząc w jedną bezwzględną siłę regularnego wojska z darem magii zakonników świtu. Tak powstali pierwsi paladyni, których celem była walka ze złem tego świata. Bractwo Świtu stało się więc orędownikiem pokoju i dobra, konsekwentnie usuwając wszystko to co związane było z siłami ciemności. Przez kilka pierwszych lat swojego istnienia nie zyskało jednak zbytniego szacunku w oczach samych mieszkańców, gdyż ówczesna rada zinterpretowała polecenie Zartata zbyt dosłownie, kreując paladynów na bezwzględnych inkwizytorów. Szkalując i inwigilując lokalną ludność za wszelką cenę próbowali odnaleźć w ich postępowaniu jakieś związki z czarną magią. Widząc to okrucieństwo i bezwzględność swoich sług Zartat odwrócił od nich a jego błogosławieństwo przestało spływać na paladynów. Pozbawiony boskiego opiekuna Zakon Braci rozpadł się, a sami paladyni rozpierzchli się po całej wyspie. W niewyjaśnionych okolicznościach zaginął również Wielki Mistrz Mebo, tytułujący się mianem Inkwizytora. Wielu sądzi, że postradał zmysły i zginął gdzieś próbując dalej walczyć w imię Zartata, lecz nigdy nie odnaleziono jakiegokolwiek potwierdzenia tych słów.
+Przez dosyć długi okres czasu Bractwo Świtu pozostało uśpione i tylko kilku wiernych starym prawom braci dbało o niszczejącą cytadelę wciąż wierząc, że kiedyś nadejdzie dzień odpuszczenia win, a święty ogień Zartata ponownie zapłonie w ich sercach. Mówi się, że wiara zdolna jest góry przenosić, i w przypadku Bractwa Świtu słowa te okazały się prawdą. Przekonało się o tym kilku zakonników, którym objawił się sam posłaniec nadziei. Bractwo świtu przeżyło kolejne narodziny, a nowa rada zadbała, by w sercach braci ciągle żyło przykazanie Pana Świtła, który nakazał paladynom bezinteresowną służbę wszystkim potrzebującym, bez względu na rasę czy pozycję społeczną. Każdy, kto będzie prosił zostanie wysłuchany, a zakonnicy z największą uwagą postarają się rozwiązać nękający go problem.
-==Zakon Świtu==
+Bogowie są nieśmiertelni, nawet umierając pozostawiają na tym świecie część swojej mocy. Innos pozostawił po sobie niebiańskie istoty - anioły. Dotąd krążyły o nich jedynie legendy, żaden śmiertelnik nie widział na własne oczy skrzydlatej istoty, wysłannika Zartata. W dniu próby, kiedy członkowie Bractwa Świtu mierzyli się z przewyższającymi ich liczebnością demonami, bóg wysłuchał modlitw gotowych umrzeć za niego wojowników. Otoczeni przez prawie setkę demonów rycerze czekali na pewną zgubę, gdy z niebios zstąpiły anioły rozprawiając się z pomiotami Otchłani. Zariel - jedna z aniołów, sług Zartata zapowiedziała swoją pomoc w walce z tymi lugastwami. Odtąd zamieszkała w murach siedziby Bractwa Świtu, by dzielić się z zakonnikami łaską Zartata. Wyniesieniem za zasługi dla Pana Światła jest przyjęcie niebiańskiej łaski i stanie się jednym z jego skrzydlatych dzieci.
-XXX
-−
-==Oddział 251==
-XXX